บุตรชายที่เป็นลูกศิษย์ของฉันกาลี (ทำไมไม่กังฟูที่คุณพูด? ผมคิดว่าเขาอยากจะเป็นคนของเขาเอง) ถูกพูดกับฉันในขณะที่ที่ผ่านมาว่ามันเป็นที่น่าอัศจรรย์ว่าหลายคนที่เรียกตัวเองว่า "ศิลปินศิลปะ" ไม่สามารถแม้แต่จะโยนหมัดที่มีประสิทธิภาพ ฉันถามเขาว่าทำไมเขาถึงคิดว่าผมและเขาตอบว่า "ดีฉันเกรงว่ามันเป็นเพราะคุณพ่อ รายการโทรทัศน์ของคุณให้คนความคิดที่ว่าศิลปะเป็นสิ่งที่ต้องทำด้วยความนุ่มนวลที่มีจะทำอย่างไรกับปรัชญาของความสงบและความอ่อนโยน. "ดีที่ว่าสิ่งที่เรากำลังพยายามที่จะทำเน้นการอยู่บนความยับยั้งชั่งใจมากกว่าสิ่งใด ดูเหมือนว่าบรูซลีได้รับข้อความจากแง่มุมของศิลปะ gnarlier ข้ามได้ดีโดยไม่ต้องเรา ยังคงเป็นหนึ่งควรจะสามารถที่จะปล่อยให้หลวมเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมสำหรับมัน แน่นอนเมื่อเราออกชุดทำงานออกเราไม่ได้ถือกลับ ในทางตรงกันข้ามเช่นเดียวกับคนอื่นที่เราได้นักเตะที่ยิ่งใหญ่จากสิ่งที่ชอบทำลายสิ่งที่มีเท้าเปล่าของเรา อ่านส่วนที่เหลือของรายการนี้»