คาร์ราดาวิด

เรากำลังพูดถึงที่นี่เกี่ยวกับฤดูร้อนของปี '75 หลังจากที่ฉันได้หมดสิ้นไป Kung Fu ชุดโดยเพียงแค่เดินออกไปขณะที่มันยังคงอยู่ในระดับสูงในการให้คะแนน: สูงมาก คนคิดว่าผมบ้าที่จะออกจาก ผมมีเหตุผลสองสามสำหรับสิ้นสุดการแสดง One: ฉันได้เสมอกล่าวว่าปีที่สามจะเป็นครั้งสุดท้าย ที่สอง: มันก็เริ่มที่จะกลายเป็นซ้ำและการเขียนที่ถูกล้มลงเรื่องราวได้รับชนิดของขาทั้งหมดที่ฉันได้รู้จักที่จะเกิดขึ้นถ้ามันไปในระยะยาวมากเกินไป ฉันไม่ได้ต้องการให้กลายเป็นเพียงรายการโทรทัศน์อื่น ฉันทำทุกอย่างฉันได้กับมัน มันเป็นเวลาที่จะได้รับกับส่วนที่เหลือของชีวิตของฉัน, ทำหนังบาง สิ่งที่ใหญ่ที่สุด แต่เป็นสภาพอารมณ์ของตัวเอง ฉันเสียขึ้นกับหวานใจ​​มาเป็นเวลานานของฉัน ผมอกหักฆ่าตัวตายเกือบ ฉันก็ไม่สามารถดำเนินการกับ charade ได้อีกต่อไป

วันสุดท้ายที่ฉันได้ทำงาน, กุมภาพันธ์ 5 ^th, 1975, เธอได้มาเยี่ยมชมกับลูกชายของเราในการลากจูง ในระหว่างเวลาที่ฉันเข้าร่วมพวกเขาอยู่บนพื้นหญ้า เธอนั่งที่นั่นกับเด็กของเราบนตักของเธอ (เขานอนหลับ) และเรามองเศร้าที่แต่ละอื่น ๆ ไม่สามารถที่จะพูด เธอไม่เคยดูเหมือนสวยงามมากขึ้นกับผม เมื่อพวกเขาเรียกผมกลับไปที่ชุดที่ฉันจัดการที่จะพูดว่า "ลาก่อน" หัวใจของฉันหมดสภาพและที่มัน เธอและเด็กเดินออกจากชีวิตของฉัน เราต้องยกเลิกการถ่ายภาพสุดท้ายที่ฉันเป็นแควช้างเคนที่ฉันไม่สามารถหยุดร้องไห้

ดังนั้นตอนนี้ได้ไม่กี่เดือนต่อมาผมอยู่ในนิวยอร์กด้วย Sifu เรามีที่นั่งที่สมดุลย์ กามอยู่ที่นั่นแสดงให้เห็นถึงฟอร์มที่มีเตียงคู่ดาบและฉันถูกเพื่อให้การแสดงและให้คำพูดเล็ก ๆ น้อย ๆ มีนักแสดงมาจากทั่วทุกมุมโลกและสถานที่ถูกบรรจุ การสาธิตของเกือบทุกรูปแบบได้ในใบเรียกเก็บเงินและบางการแข่งขันที่แปลกประหลาดแตกต่างกันระหว่างสาขาอยู่ในมือปัดเศษออก นักมวยปล้ำเมื่อเทียบกับคนยูโด, นักมวยที่มีน้ำหนักเบากับผู้หญิงคนหนึ่ง นั่นคือการประกวดที่ไม่เท่ากันมาก ฉันมีอาหารค่ำกับสาวคืนก่อ​​นหญิงสาวที่มีเสน่ห์จากโอคลาโฮมาและเธอก็กลัวจริงๆ ถูกต้องเพื่อ ฝ่ายตรงข้าม, ยากเล็กน้อยละตินที่มีหน้าอกบาร์เรลเธอทำให้เธอไตรมาสไม่มี ขณะที่ผมจำได้ต่อสู้กินเวลาเกือบหนึ่งรอบ ตอนแรกหญิงสาวถือของเธอเองสวยดี แต่แล้วเธอก็บ้าและสูญเสียการควบคุม เขาประดับของเธอ เคาะเธอออก ในการต่อสู้ยูโด / มวยปล้ำ, มวยปล้ำตรึงคนยูโด แต่ฉันคิดว่าการจับคู่ไม่ได้ถูกตั้งค่าที่เหมาะสม พวกเขามีคนที่แต่งตัวประหลาดยูโดใน Gee และนักมวยปล้ำในกางเกง ทั้งในยูโด, คุณคว้าที่เสื้อผ้าของฝ่ายตรงข้าม นักมวยปล้ำเพียง grapples พวกเขามีมันไปข้างหลัง ผลคือคนยูโดก็ไม่มีอะไรจะได้รับถือของผิวเพียงเนียนด้วยเหงื่อและนักมวยปล้ำได้จัดการที่จะคว้า

Kam น่ากลัวแบบฟอร์มดาบ, กระโจนสูงกว่าที่ฉันคิดว่ามนุษย์สามารถและดูเหมือนจะโฉบในอากาศในการต่อต้านของกฎหมายธรรมชาติ

เอ็ด Spielman นักเขียนจากเดิม Kung Fu สคริปต์เป็นมีฉันครั้งเดียวที่ผมเคยเผชิญหน้ากับเขาคิดว่า

หนึ่งในไฮไลท์สำหรับผมที่ได้ประชุม Ed Parker เป็นครั้งแรก เขาแสดงให้ฉันเห็นเทคนิคบางอย่างสำหรับการออกโจมตีด้วยแหวนของคีย์ ฉันไม่ได้ประทับใจ นั่นเป็นเพียงแค่ไม่ได้ชนิดของกังฟู และผมคิดเสมอ Ed Parker เป็นเพียงเพื่อนไขมันของเอลวิส วิธีการได้คนที่แต่งตัวประหลาดที่กว้างเป็นหลักของวินัยนักกีฬา? ในตอนท้ายของเหตุการณ์แม้ว่าเอ็ดเปลี่ยนความคิดของฉันสำหรับฉัน เมื่อระฆังดังขึ้นในขั้นสุดท้ายเรามองขึ้นจาก Ringside ต่อออกเฉพาะที่ด้านหลังของสนามกีฬา, ทางเดินเต็มไปด้วยผู้คนและตระหนักว่าเรากำลังจะต้องเดินขอบเขตของห้าพันหรือเพื่อศิลปะการต่อสู้มากกว่าการกระตุ้น แฟน ๆ ที่ต้องการหาการดำเนินการ

ผมจะได้ไปเพียง แต่เอ็ดก็กลายเป็นป้องกันของฉัน "คุณไม่สามารถผ่านไปที่" เขากล่าว เขาเห็นว่าแม้ว่าทางเดินได้เต็มรูปแบบที่นั่งได้ตอนนี้ว่างเปล่า "Come on." เขากล่าว และทั้งสองของเราเพิ่มขึ้นบน seatbacks ที่ใกล้ที่สุดและเราวิ่งข้ามพวกเขาตลอดทางขึ้นอาจจะห้าสิบหรือมากกว่าแถวที่ด้านหลังของบ้านเอ็ดมีสิทธิที่อยู่ข้างฉันทำงานรบกวนเช่น linebacker นี่เป็นเรื่องง่ายสำหรับฉันที่ปอนด์ 100-70 แต่เอ็ดที่สามร้อยหรือมากกว่าที่ควรจะเสียด้านหลังของทุกที่นั่ง เขาไม่ได้ เท้าของเขาแตะลงเบา ๆ เป็นเช่นกวางและเขาวิ่งอย่างหนึ่ง วิธีการที่เขาทำนั้นผมไม่ทราบ คำตอบเดียวที่ฉันสามารถขึ้นมาเป็นเขาท้าทายแรงโน้มถ่วง ฉันได้เริ่มต้นทบทวนความคิดของฉันจากเขา

ความเพียรน่าจะเป็นเครื่องมือหลักสำหรับความสำเร็จในความพยายามใด ๆ ถ้าคุณดูที่ความรักและมิตรภาพที่แม้ว่าอาจจะมีสองสิ่งที่สำคัญที่สุดที่มีในชีวิตคุณจะต้องเข้าใจการควบคุมตนเองและโฮสต์ของคุณภาพอื่น ๆ การดูแลความเห็นอกเห็นใจอาหารอันโอชะ. ในศิลปะการต่อสู้เช่นกันดูเหมือนว่า ใน Agni โยคะรูปแบบของการทำสมาธิที่ฉันได้เรียนในเวลาที่, จักรศักดิ์สิทธิ์ถูกกำหนดให้เป็น 'ความรัก' ซึ่งพวกเขาเพิ่มเป็นสิ่งที่แรงโน้มถ่วงคือ มันความรักเหล่านี้ชาวฮินดูกล่าวว่าถือระบบสุริยจักรวาลด้วยกันและทำให้เราไม่ให้ตกออกจากดาวเคราะห์ สีของจักระเป็นสีชมพู

ในขณะที่พวกเราอยู่ในนิวยอร์ก, Sifu และฉันเอาออกฉายทุกวันผ่านไปตามถนนไม่ได้อยู่ในแทร็ค ผมไม่เคยได้รับเป็นไปรอบ ๆ ในวงการ ทั้งหมดที่ฉันสามารถคิดเกี่ยวกับการวิ่งบนเหล่านี้คือหัวใจที่แตกสลายของฉัน เกี่ยวกับเรื่องนี้ในเช้าวันหนึ่งเราวิ่งตลอดทางตอนบนของตัวเมืองพร้อมบรอดเวย์ในอดีตย่านโรงละครที่ผ่านมา Trump Tower at Circle โคลัมบัสพาร์คเข็มที่ 72 ^nd Street, ที่ทุกคนเกษียณนั่งอยู่บนม้านั่งรอบถัดจากหัวโค้ก เราหยุดนาทีที่ร้านของที่ระลึก, การจับลมหายใจของเราเพียงเล็กน้อย

"สิ่งที่ฉันอยากทำ" ผมพูดไป Sifu ทั้งหมดที่เขากล่าวคือ "ความอดทน, ความแรงของความอดทน."

ถูก คุณล้มลงหรือคุณได้รับการล้มลงและคุณได้รับขึ้นอีกครั้งและทำสิ่งที่มันจะรู้สึกดีกับตัวเองและไปเกี่ยวกับ 'ดี', 'ฉันคิดว่า' ถ้า Ed Parker, ที่£ 300, สามารถต่อต้านแรงโน้มถ่วงและ Kam Yuen สามารถบินได้และถ้าแรงโน้มถ่วงเป็นความรักแล้วฉันจะเชียร์ขึ้นและทำให้มันออกมาจากปอดมีชีวิตอยู่นี้. '

มีถูกน้ำจำนวนมากตั้งแต่นั้นมาใต้สะพานและเขื่อนมากกว่าและฉันควรจะอยู่ในเก้าอี้โยกของฉันโดยขณะนี้ แต่ตอนนี้ผมอยู่ในของฉันที่สำคัญและเกี่ยวกับเกมของฉันที่มีจำนวนมากเหลือที่จะทำและฉันมีเวลายิงที่มีความสุข และนั่นคือสาระสำคัญของกังฟู หากคุณไม่ได้ที่คุณจะไม่ได้ Fu, ฉันไม่สนใจสิ่งที่สีเข็มขัดของคุณคือ

สิ่งหนึ่งเกี่ยวกับเอ็ด Parker: เขารักศิลปะ และ Hey, ความรักคือที่เป็นที่! นั่นคือสิ่งที่อาลีจะพูดและเขาก็ยิ่งใหญ่ที่สุด