คาร์ราดาวิด

บุตรชายที่เป็นนักเรียนของฉันกาลี (ทำไมไม่ Kung Fu, คุณพูด? ผมคิดว่าเขาต้องการที่จะเป็นมนุษย์ของตัวเอง) ได้พูดกับฉันในขณะที่ผ่านมาว่ามันวิเศษกี่คนที่เรียกตัวเองว่า "ศิลปินศิลปะ" ไม่สามารถแม้แต่จะโยนหมัดที่มีประสิทธิภาพ ฉันถามเขาว่าทำไมเขาคิดว่าผมและเขาก็ตอบว่า "ดีฉันกลัวก็เพราะคุณพ่อ รายการทีวีของคุณให้คนความคิดที่ว่าศิลปะการต่อสู้เป็นสิ่งที่ต้องทำด้วยความนุ่มนวลที่มีจะทำอย่างไรกับปรัชญาแห่งความสงบและความอ่อนโยน. "ดีที่ว่าสิ่งที่เรากำลังพยายามทำเน้นการอยู่บนความยับยั้งชั่งใจมากกว่าอะไร ดูเหมือนว่าบรูซลีได้รับข้อความจากแง่มุมของศิลปะ gnarlier ข้ามได้ดีโดยไม่ต้องแจ้ง ยังคงเป็นหนึ่งควรจะสามารถที่จะแจ้งให้หลวมเมื่อเวลาที่เหมาะสมสำหรับมัน แน่นอนเมื่อเราออกชุดทำงานออกไปเราไม่ได้ถือกลับ ในทางตรงกันข้ามเช่นเดียวกับคนอื่นที่เราได้เตะขนาดใหญ่ออกมาจากสิ่งที่ชอบทำลายสิ่งที่มีเท้าเปล่าของเรา อ่านส่วนที่เหลือของรายการนี้»