Dit jaar ben ik geëerd door een martial arts magazine (die naamloos blijven) in de 'Hall of Fame', als "Martial Artist of The Year". Dit is opmerkelijk voor mij als ik heb altijd gedacht van dit Magazine als de Anti-Christ van Martial Arts. Het lijkt echter dat de mensen daar rond komen, al kan men zich afvragen waarom iemand niet geleden denken van deze vijfentwintig jaar of zo, toen ik op de speerpunt van de hele martial arts explosie. Nou ja, beter laat dan nooit. En, een schommelstoel is een perfect aanvaardbaar plek van waaruit u de vruchten van je jeugd te genieten. Eigenlijk heb ik gewerkt aan deze mensen voor bepaalde tijd.
Een schrijver is er, de naam van Floyd, benaderde me een paar jaar geleden om een artikel te doen, en ik nam het op me om de mensen daar een beetje door hem op te voeden. Ik heb een aantal uren kennis te laten maken Floyd met de verschillen tussen kung fu en karate, toonde hem enkele schitterende Noord-Shaolin beweegt, en gaf hem een paar van mijn boeken om te lezen. Hij raakte gefascineerd door de innerlijke leringen van de kung fu, zelfs tot het punt van het nemen van een aantal lessen van Rob Mozes. De redactie van het tijdschrift sprong in, greenlighting een hele serie artikelen te onderzoeken wat er moet zijn voor hen benadert 'alternatief' voor de Kunsten. Een beetje als PC mensen gaan over naar Mac.
Ik vind dit alles een zeer goed teken zijn. Al jaren hebben de mensen komen naar me op straat of in Delicatessen Jerry's, en vertelde me dat mijn show was zo'n een bron van inspiratie voor hen dat ze ging naar buiten en studeerde Karate! Ik heb altijd schudde mijn hoofd in verwondering. Hebben ze niet merken wat de naam van de show was? Aan het begin van hun excuus zouden zijn dat ze niet konden vinden anyplace te leren ze kung fu. Nou, dat was zo tot op zekere hoogte, hoewel je zou denken dat ze kunnen harder hebben geprobeerd. Dingen zijn zeker veranderd sindsdien. En ik heb het niet over de dojo's die opgehangen een bord Karate-Kung fu. De kunst is zeker verspreiden.
De misvattingen over kung fu in overvloed die er zijn. Dat het een systeem van uitsluitend voor de verdediging, bijvoorbeeld. We weten allemaal dat je mensen doden met dit spul. Aan de andere kant, dat het puur is voor te bestrijden, wanneer de diepe, onderliggende doel is, zoals ik zeg in mijn handboek, Spirit of Shaolin, "Om de textuur van dit moment te verbeteren tot moment bestaan". Met andere woorden, om je beter te voelen.
Maar mensen hebben een manier van het herinrichten van de waarheid om hun eigen vooringenomen vooroordelen, dat wil zeggen, vooroordelen aan te passen. Een filosoof met de naam Bertram Russell zet het mooi toen hij zei: "Ieder mens, waar hij ook gaat, is omgeven door een wolk van geruststellende overtuigingen, die bewegen met hem als vliegen op een zomerse dag".
Rob Mozes, overigens, is vereerd zich, door de Verenigde Staten maarschalk Arts Hall of Fame, als "oprichter van het Jaar", voor zijn radicale nieuwe systeem, die hij noemt "Negen Psalmen Praying Mantis". Eigenlijk krijg ik in op deze onderscheidingen, ook, want Rob geeft mij als mede-oprichter, al had ik heel weinig mee te maken, afgezien van het verstrekken van mijn morele steun en in-verstek inspiratie. Rob is het samenstellen van een video naar het systeem in te voeren, en ik ben betrokken bij dat, in de mate van het delen van een aantal van mijn expertise in filmmaken. Die 'andere mag' is bezig met een serie over het systeem, hoewel ze veranderde de naam in "Nine Palms '. Ze zijn bang, blijkbaar, dat het woord psalmen kan te spiritueel, of iets, voor hun lezers 'smaak. Maar, ze krijgt er.
Rob en ik hebben samen twintig jaar. Hoewel hij is mijn trainer en docent, heb ik geslaagd in het voorbijgaan om hem te besmetten met mijn eigen radicale ideeën over kung fu. Nou, niet zo radicaal. Alles wat ik heb gedaan is om de verschillen tussen Noord-Shaolin leer en al de rest van de stijlen (ik zou moeten toevoegen "Als ik ze te zien) en overdreven die contrasten. Putting extra nadruk op de individuele vooruitgang in tegenstelling tot de concurrentie, vervangen vrijheden voor disciplines. Op zoek naar de innerlijke waarheden, de voordelen voor de gezondheid en levensduur, in tegenstelling tot de bestrijding van vaardigheden. Niet dat ik tegen het weten hoe te kont schoppen, maar het lijkt mij dat de Meesters van een twee-duizend-jaar-oude filosofie moeten hebben betere dingen hun tijd in beslag nemen dan slaan mensen op.
Rob's Nine Psalmen systeem neemt een kwantumsprong vanaf daar. Het loslaten van formulieren en regels om een ongelooflijke los te ontdekken bij de uitwerking. Een vernieuwing van kinderlijk plezier, en een schoonheid die is adembenemend. Toen hij me liep door het systeem (mij, die verondersteld wordt de inspiratie voor het), werd ik vervoerd, supercharged.
Ik denk dat je bent nog nooit zo ver mee dat je niet kan blijven evolueren.
