دیوید Carradine

این فیلم ها در سراسر سال بوده است، و بسیاری از هزار نسخه فروخته شده است، اما انتشار دی وی دی آنها را به یک زندگی جدید رو بطور کامل بدهد. هنگامی که دیوید Nakahara به من در اواسط دهه هشتاد با ایده ساخت کونگ فو ویدئو آموزشی آمد، من آن را نمی خواهد به مقدار زیاد. برای یک چیز، دیوید و همکاران او، اگر آنها همه هنرمندان جدی رزمی بودند، بیشتر از هر چیزی در مورد ساخت فیلم را نمی دانم. من گفتم: "بله" را به پروژه به هر حال چون من به من بدهکار زیادی به هنر. یکی از convincers حضور از کنت Wakeford به عنوان فیلمبردار بود. من برای اولین بار می خواهم او را ملاقات نمود هنگامی که فیلمبردار برای خیابان میانگین مارتی اسکورسیزی بود. من کنت می دانست آنچه که او انجام شده بود.

این پروژه، دو 55 فیلم دقیقه ای، یکی در مورد کونگ فو و تای چی، به خوبی تامین می شود، در واقع بیش از بودجه بود. دیوید برخی از مجموعه های رنگارنگ بر روی صدا، طراحی لباس های ویژه ساخته شده بود، گرد هم آورده و یک نیم دوجین از افراد جوان و زیبا را به عنوان دانش آموزان کونگ فو عمل می کنند. حداقل می شد به صورت کاملا. که برای اطمینان بود. هنگامی که استاد خود من، به کام Yuen، به ما ملحق شد، که به برخی از آن اعتبار اضافی برای من. من هم با کام برای چند هفته به تن تا حرکت من. شد شروع به نگاه خوب است. ما به مدت شش روز به ضرب گلوله کشته است، من آن همه مصرف بسیار جدی است.

بعد رفتم به سان فرانسیسکو را به یک فیلم تلویزیونی برای NBC در مورد اقدام به فرار از آلکاتراز، شش برابر سنگ. دیوید فرستاده شده بیش از یک برش خشن به مجموعه، و وقتی که من هم در نهایت به اطراف به در نظر گرفتن آن، من احمقانه خسته شده بود. درس وجود دارد، همه حق است، اما بد از آن قطع شد، آرام و تکراری بودند و زوایای به اندازه کافی متفاوت وجود دارد، آن را به. من می توانم هر کسی که آزار آن را تماشا تصور نیست. من متوجه شدم، هر چند، که در واقع می تواند یک قطعه بسیار خوب است اگر ما کار بر روی آن.

من چینگ I شکل مرکب از دو مثلی متساوی الاضلاع، Ku و فکر کرد: "کار بر روی آنچه خراب شده است"، که در آن گفته شده است که به ارمغان می آورد موفقیت عالی. من قرار داده تا مقداری از پول خود من به مدت سه روز بیشتر از تیراندازی، آورده و در ویرایشگر فیلم های شخصی من، دیوید کرن. ما مقدار زیادی از کار بر روی آهنگ صدا، داستان و موسیقی البته، اما همچنین جلوه های صوتی، چیزهای مانند صدای ابریشم هین من پوشیدن خوراکی، و تنفس، تعداد زیادی از تنفس است. این ایده که percolating در ذهن من بود، به آن را نشان می دهد: به اندازه کافی جالب توجه است به طوری که مردم یک ضربه را از فقط نشستن و تماشای آن است. سپس، در صورتی که برای به دست آوردن و رقص همراه با آن منتقل شدند، که بزرگ باشد، بیش از حد.

خوب، این همه کار. فیلم ها را بررسی و فروش خوبی. سپس، هنگامی که حق رای دادن فرار از، ما آن را به فروش می رسد دوباره به یک شرکت دیگر و به خوبی آن را انجام داد دوباره. ما نگهداری می شوند انجام می دهند که هر چند سال یا بیشتر است. هر بار که یک توزیع کننده جدید آن را در زمان، آنها آن را مانند یک محصول جدید، و آن را بیش از همه در زمان. نوار در تجارت به عنوان "نوار که نمی خواهد مرد" شناخته شده شد.

در حال حاضر، تقریبا بیست سال بعد، آن را با شروع همه را دوباره و دوباره. یک دسته کاملا جدید از پناهجویان آن را به عنوان یک دی وی دی را کشف نماید. سری قدیمی یک مخاطب جدید را به عنوان حق همراه در کنار آن پیدا کنید. هر دو از این تلاش عظیم برای اولین بار در اطراف، و امروز، با تکنولوژی برتر و برخی از بیت های اضافه شده، مصاحبه ها، فیلم های از دست رفته، و غیره، حتی افرادی که در حال حاضر می دانیم چیزهای عقب و جلو چیزی برای آنها جالب است. این مسائل کونگ فو نه تنها خواهد مرد.

من به طور مداوم شگفت زده شده که از شروع های کوچک، فروتن در یک مجموعه تلویزیونی ABC، پشت راه را در سال 1970، این ایده را آنقدر بزرگ رشد کرده است. حتی این مجله که نشان می دهد. اما، پس از آن، این همه تحقق چیزی که قرن ها پیش آغاز شد، هنگامی که راهب شائولین آن را بر خود گرفت به دانش به گسترش در جهان است. و به تصویب رساند که سرگردان راهب تعالیم را از طریق نسل پس از نسل تا زمانی که در نهایت به من کردم، از طریق سیفو کام Yuen، که می تواند اصل و نسب خود را به آن راهب شائولین بسیار ردیابی است.

هیچ کس از من بیشتر متعجب بود که من در زمان گوشته. پس از همه، من فقط یک بازیگر است که تصادفا در بخش بزرگی برای من به بازی بود. وقتی که من رفتم به دور از این مجموعه، به عهده گرفت که آن را برای من و هنرهای رزمی بود.

من حدس می زنم نقطه من در تلاش برای ایجاد این است که بعضی چیز ها فقط باید اتفاق می افتد. برخی از این ایده به نظر می رسد که زندگی خود را. آنها غالب است. و آن را در زمان های تلویزیونی را به این ایده به واقعیت است. عجیب است، نه؟ من حدس می زنم که توماس ادیسون برای تشکر، بیش از حد. می تواند آن را بدون لامپ خود را انجام داده است.